تا حالا فک میکردم من تو احساسات و عواطف من خیلی وضعم خرابه ولی حالا میگم خدا یا شکر چون امید دارم خوب میشم . 

امروز داشتم فیلم لحظه قبل خودکشی ... میدیدم  خیلی نارحت شدم با خودم فکر کردم چقدر انسان  بیمار وجود دارند که از لحاظ احساست و عواطف ضعیف هستند و خودشون و زندگی شون رو پوچ میبینن و دائم زندگی رو جای تاریک و وحشتناک میبیند و جالب تر از اون که تخیل های ذهنی شون رو ترویج میدن . یه آرزو دارم الان یوهیی : دوست داشتم لحظه خودکشی کنارش بودم متقاعد ش میکردم که اینکار رو انجام نده خیلی دلم برای کسایی که خودکشی میکنن میسوزه چون این ها راه گم کردن و کسی نیس که بره نجات شون بده چون این های انسان های ترسو و ساده هستند که دائم اتفاق های بد رو تجربه میکردن و دائم در حال تحقیر شدن بود و این فشار ها آخر عاقبت خوبی نداره . 

+ با زندگی و احساست کسی بازی نکن اگه خیلی تفاوت دارید 

+ همیشه به دوست های این چنین امید بدید و کمک شون کنید راه رو کج نرن و در صورت نیاز اونو به پزشک روان شناس ببر 

و در آخر 

دنیا جای بدیِ ولی ارزش جنگیدن رو داره