نا نوشته ها

گویند سرانجام ندارید شما ! ماییم که بی‌هیچ سرانجام خوشیم... مولانا
پسر زمستان ، فرزند اسفند ، بچه ی سیزدهم

دومینو زندگی

يكشنبه, ۹ ارديبهشت ۱۳۹۷، ۰۱:۵۹ ق.ظ

زندگی دومینو وار این روز های خیلی از بلاگر ها عزیزی که به ناشناس دنبالشون میکنم یکی دردش کنکوره و دیگری یه روز شاد و یه روز غمگین یکی عاشقهُ و یکی معشوق  از این که اینا توی این حال ن  حال من گرفته میشه یعنی جوری که خودم رو جاشون میزارم من جاشون نارحت میشم میخوام بگم که بلاگر عزیزی که زندگیت شبیه دمینو شده  یکی پس از دیگری حالت عوض میشه این یه چیزه عادی باید طی بشه ، این دیمینو یه روز تموم میشه و تو افسوس روزهای رو میخوری که میگی ای کاش به اون زمون برمیگشتم . از هیچ چیزی واهمه نداشته باش تو آفرید شدی تا با همه ی این درد ها آشنا بشی " یه روز همه ی اینا برات خاطره میشه و تو خاطره ای میشه برای دوستان بلاگر. حالا میخوام نظرتون رو راجب زندگی دمینو وارتون برام بگید اینه که الان دقدقه تون چیه الان به چیا فکر میکنید. برنامه اصلی تون چیه جدا از درس و دانشگاه ؟

 

 

  • ۹۷/۰۲/۰۹
  • رضا :)

نظرات (۳)

میگذره اره ولی یادم نمیره این روزارو!این همه فشار برای یه بچه 18 19 ساله خیلیه خیلی!فشاری که چیز بدربخوری به آدم یاد نمیده,حفظ کردن اسم کلی باکتریو جک و جونورو یه عالمه لغت عربی بی فایده و مقاطع و هندسه و بیوگرافی شاعرا مدار و مغناطیس و اینا مو به مو تو زندگی واقعی درسی به ما نمیده!نمید.نم شاید رشته ی من انقد سخت باشه ولی بیصبرانه منتظر تموم شدن این دورم!
پاسخ:
خوب دیگه این یه دوره س تموم میشه مثل یه باد میره و تموم میشه .
نمی دونم پستتون برای کدوم تاریخ ولی نظر میدم...
دقدقه الانم یه جمع بندی توپ و فوق العاده هست،تا این همه زحمت به ثمر بشینه...
پاسخ:
انشالله به ثمر میشینه صبر ، تمرین ، تمرین ، تمرین
خب برنامه من جدا از درس نیست .
یعنی کلا همه چیز شده درس !
چون فقط منتظرم برسم به اون چیزی که باید می رسیدم.
پاسخ:
حتما میرسی . تلاش تلاش تلاش
إِنَّ_مَعَ_الْعُسْرِ_یُسْرًا “همانا بعد هر سختی آسانی است”